غزل
-
صابره څوک د چا بلا څه کوي د هر چا خپل غمونه خپله بلا *** پښتو هغه ګنهګاره دوزخي ده پښتانه غزا له تللي جنتیان دي موږ لا هغسې د ځمکې لایق ... -
ته او زه که ته د خپل ښایست په نوم په کلی کی بدنام يي زه هم د محبت په نوم د ژبې اویزان یم که ته د خپل ښایست د نزاکت قصیده گو يې زه هم د تورو ... -
ستا د قامت ستا لۀ وربله بلا په ما پرېوتې څو څو ځله بلا مۀ! په خورو زلفو دې لاس مۀ وهه راپاروې راپسې څلـــــــــه بلا ستا د نظره هسې نۀ ... -
څنګه چی ياره کتابونه لؤلو داهسی دخلقو دا نيتونه لؤلو دا د ژوند هاغه سر تا اورسېدو دا چی تندی لؤلو مخونه لؤلو ماسپخينے مالدار کړی غټی غټی م... -
کۀ د ظلم زخم شته خو ټکور هم شته کۀ دښمن شته خو دوست هم شته دے ورور هم شته پۀ دانش چې کړي د جبر ماڼۍ ورانې خوار اولس کښې داسې مړي د ګور ... -
چې برداشت ختم شي د خولې چغې پۀ زوره اوځي زخم چې غټ شي نو خبره د ټکوره اوځي هغه هستي د قام ښائست شي چې د قام د پاره لکه سرۀ زر ښۀ اوټکيږ... -
امن بانګ د ښائیستونو د جمات دی ولې قات د پښتنو په مضافات دی امن څه دی خو قبله د سل بتانو سجده رېز پکې هر بُت د سومنات دی امن نوم د داسې جن... -
زما ښکلی جانانه زه جار شمه له تانه ما مه شړه له ځانه قربان دې شمه السلام السلام شيدا چې زه په تا شومه د خپل پردو جدا شومه رسوا نه وم رسوا ... -
ستا د نوم حرفونه اړووم د النکار غوندې زړۀ مې پۀ دې نوې سا رے ګا دے څۀ قرار غوندې ستا پۀ اساوري حسن کښې راګ درباري څۀ معنا ستا د سر مستي دې... -
کله چــــې بــــې موره شي بـــــې پلاره شي سړے زرې زرې د ژونــــــــــد پــــه هــــره لاره شي سړے یواځــي د منـــــزل پـــــــــه لور قاب...
دالته ېې اوګورې
اړيکې