غزل
زما د ذهن خوراکونه به په مېز پراته وي
يوه ډيوه دوه کتابونه به په مېز پراته وي
يواځې ناست يمه خو ستا د ناستې ځاې ګواه دے
ډبے سيګرټ دوه ګلاسونه به په مېز پراته وي
د سحر مونځ پسې به نيت د جنازې اوتړئ
د ارمانونو ډېر لاشونه به په مېز پراته وي
دې نن سحر که رانه هم د شپې حساب غوښتلو
سلګو نيولي مشالونه به په مېز پراته وي
ما ستا لوظونه د ماضي , لۀ حاله نه دي ويستي
يو مات ډنډر تازه ګلونونه به په مېز پراته وي
ستا د ليدو نه پس او اوس د نه ليدلو نه بعد
د زوړ غزل تازه شعرونه به په مېز پراته وي
سدابهار سره کمره کښې به نور هيڅ هم نه وي
خالي بوتل رپ کاغذونه به په مېز پراته وي
عادل سدابهار
ایک تبصرہ شائع کریں